ДАСТАРХОНИ ИДОНА БА САРБОЗОНУ АФСАРОНИ АТРЯДИ 19 ҚИСМИ НИЗОМИИ 0341

ДАСТАРХОНИ ИДОНА БА САРБОЗОНУ АФСАРОНИ АТРЯДИ 19 ҚИСМИ НИЗОМИИ 0341

 

Артиши миллӣ ҳамчун яке аз рукнҳои муҳими давлатдорӣ ҳамеша таҳти таваҷҷуҳи доимии давлат ва Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон қарор дорад.

Дар асоси дастуру ҳидоятҳои Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар ҳар иду ҷашнҳо дар қисмҳои низомии дастурхони идона ороста мегардад.

Ин навбат чунин иқдоми хайрхоҳона бо иқдоми Агентии назорат дар соҳаи маориф ва илми назди Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон дар арафаи моҳи мубораки Рамазон ва Наврӯзи байналмилал дастурхони идона ороста шуд.

Зимни суҳбат ба самъи хизматчиёни ҳарбӣ расонида, таъкид карда шуд, ки хизматчиёни ҳарбӣ бо ҷасорату шуҷоат дар пойдории сулҳу субот, ҳифзи сарзамини аҷдодӣ ва таъмини оромиву осудагӣ дар кишвар саҳми арзанда мегузоранд.

Ба таъкиди масъулин дар даврони соҳибистиқлолӣ бо дастгирӣ ва ғамхориҳои пайвастаи Сарфармондеҳи Олии Қувваҳои Мусаллаҳи Ҷумҳурии Тоҷикистон, генерали артиш муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон Артиши миллӣ ба ниҳоди пурқудрат табдил ёфта, шароити хизмату будубоши афсарону сарбозон сол ба сол беҳтар мегардад. Баланд бардоштани маоши хизматчиёни ҳарбӣ, таҳкими заминаи моддиву техникӣ ва таваҷҷуҳи доимӣ ба ҳомиёни Ватан нишонаи равшани ғамхории давлату Ҳукумат нисбат ба Артиши миллӣ арзёбӣ шуд. Чтобы понять реальную атмосферу казино и скорость выплат важно изучить честные Volta Casino отзывы клиентов сегодня и начать играть спокойно без лишних сомнений

Фарзандони содиқи Ватан бо эҳсоси шукргузорӣ аз чунин таваҷҷуҳ ва дастгирии ҳамешагӣ бо масъулияти баланд қарзи шаҳрвандии худ — хизмати Модар-Ватанро сарбаландона ба ҷо меоранд.

Муфассал...

Наврӯз ҳамчун таҷассумгари эҳёи фарҳанги миллӣ

Наврӯз ҳамчун таҷассумгари эҳёи фарҳанги миллӣ

 

Наврӯз яке аз куҳантарин ҷашнҳои тамаддуни башарӣ ба шумор меравад, ки оғози баҳор, баробар шудани шабу рӯз ва навшавии табиатро таҷассум мекунад. Ин ҷашн аз давраҳои бостон то имрӯз ҳамчун рамзи эҳё, поксозии маънавӣ ва оғози давраи нави зиндагӣ пазируфта шудааст. Дар фарҳанги халқҳои ориёӣ Наврӯз танҳо як ҷашни тақвимӣ нест, балки падидаи фарҳангиву маънавие мебошад, ки муносибати инсонро ба табиат, ҷомеа ва арзишҳои ахлоқӣ инъикос менамояд.

Дар шароити муосири ҷаҳонишавӣ масъалаи ҳифзи арзишҳои миллӣ ва эҳтиром ба гуногунрангии фарҳангӣ аҳамияти бештар пайдо кардааст. Дар ҳамин замина Наврӯз ҳамчун мероси нодири фарҳангӣ метавонад барои таҳкими ҳамдигарфаҳмӣ, дӯстӣ ва ҳамзистии осоиштаи мардумон саҳми муҳим гузорад. Ин ҷашн арзишҳои сулҳ, некӣ, эҳтиром ба табиат ва ҳамбастагии иҷтимоиро тарғиб намуда, ба рушди фарҳанги сулҳ мусоидат мекунад. Аз ин рӯ, омӯзиши моҳият ва аҳамияти фарҳангии Наврӯз дар илми муосир низ муҳим арзёбӣ мегардад.

Манбаъҳои таърихӣ нишон медиҳанд, ки таърихи Наврӯз ба ҳазорсолаҳои дур мерасад. Дар фарҳанги мардумони қадим мушоҳидаи қонунҳои табиат, махсусан ҳаракати офтоб ва тағйири фаслҳо, нақши муҳим дошт. Баробар шудани шабу рӯз ҳамчун нишонаи оғози давраи нави ҳаёт дарк мегардид. Барои мардум ин падида рамзи мувозинат, тартиб ва ҳамоҳангии зиндагии инсон бо табиат ба шумор мерафт.

Дар ривоятҳои қадим пайдоиши Наврӯз ба номи подшоҳи афсонавии ориёӣ Ҷамшед вобаста дониста мешавад. Мувофиқи ривоятҳо, дар давраи ҳукмронии ӯ адолат, фаровонӣ ва оромӣ дар ҷомеа ҳукмфармо буд. Аз ин рӯ, мардум рӯзи ба тахт нишастани ӯро рӯзи нав номидаанд. Гарчанде ин ривоят хусусияти рамзӣ дорад, аммо он нишон медиҳад, ки Наврӯз аз ибтидо бо мафҳумҳои некӣ, адолат ва созандагӣ пайвастагӣ доштааст.

Осори адабии классикии форсу тоҷик низ ба ин ҷашн таваҷҷуҳи зиёд зоҳир кардааст. Шоири бузурги форсу тоҷик Абулқосим Фирдавсӣ дар асари машҳури худ «Шоҳнома» Наврӯзро ҳамчун рӯйдоди муҳим дар таърихи фарҳанги ориёӣ тасвир мекунад:

Ба Ҷамшед бар гавҳар афшондаанд,

Мар он рӯзро рӯзи нав хонданд.

Ин байт гувоҳи он аст, ки Наврӯз дар фарҳанги қадим таҷассумгари пирӯзии некӣ, шодмонӣ ва эҳёи зиндагӣ маҳсуб меёфт.

Дар тӯли асрҳо ин ҷашн дар байни халқҳои гуногун бо анъанаҳои мухталиф таҷлил мегардид, аммо моҳияти асосии он - эҳтиром ба табиат, навсозии зиндагӣ ва таҳкими арзишҳои инсонӣ - тағйир наёфтааст. Ҳамин хусусият боис гардидааст, ки Наврӯз то имрӯз ҳамчун ҷузъи муҳими фарҳанги бисёр халқҳо боқӣ монад.

Бо ба даст овардани истиқлолияти давлатӣ дар Ҷумҳурии Тоҷикистон таваҷҷуҳ ба эҳё ва рушди суннатҳои миллӣ бештар гардид. Дар ин раванд Наврӯз ҳамчун мероси арзишманди ниёгон мақоми муҳим пайдо карда, ба яке аз рамзҳои муҳими фарҳанги миллӣ табдил ёфт. Имрӯз ин ҷашн дар саросари кишвар бо шукӯҳу шаҳомати хос баргузор мегардад. Дар доираи он намоишҳои ҳунарҳои мардумӣ, бозиҳои миллӣ, барномаҳои фарҳангӣ ва дигар анъанаҳои қадимӣ ташкил карда мешаванд, ки ба ҳифзи мероси фарҳангии халқ мусоидат менамоянд.

Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар яке аз суханрониҳои худ чунин иброз намудаанд: «Наврӯз аз ҷумлаи куҳантарин ва муқаддастарин суннатҳои миллии мардуми мо мебошад, ки дар тӯли ҳазорсолаҳо арзишҳои баланди инсонӣ ва фарҳангиро ҳифз намудааст».

Ин андеша нишон медиҳад, ки Наврӯз на танҳо ҷашни миллӣ, балки унсури муҳими худшиносии фарҳангии ҷомеа мебошад. Дар бархе аз асарҳои илмӣ онро чун сутуни хештаншиносии миллати тоҷик низ хондаанд.

Дар замони муосир аҳамияти байналмилалии Наврӯз низ бештар гардид. Бо назардошти арзиши таърихӣ ва фарҳангии он, бо иқдоми Садри тамаддунофари миллат, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон соли 2009 Наврӯз ба Феҳристи мероси ғайримоддии фарҳангии инсоният ворид карда шуд. Баъдан, соли 2010 дар Иҷлосияи 64-и Маҷмааи умумии Созмони Милали Муттаҳид 21 мартро ҳамчун Рӯзи байналмилалии Наврӯз эълон намуд. Ин иқдом шаҳодат аз он медиҳад, ки Наврӯз имрӯз на танҳо ба як миллат, балки ба тамоми ҷомеаи ҷаҳонӣ тааллуқ дорад ва сар то сари олам ҳама бо ибораи тоҷикии “Наврӯз муборак” ҳамдигаро табрик менамоянд, ки боиси сарфарозии мо тоҷикон аст:

Базми гул дар чамани Наврӯз аст,

Даври ғул-ғулфикани Наврӯз аст,

То ба гардун сухани Наврӯз аст,

Тоҷикистон ватани Наврӯз аст.

Имрӯз ин ҷашн дар бисёр кишварҳои ҷаҳон таҷлил мегардад. Дар ин рӯз барномаҳои фарҳангӣ, фестивалҳо, намоишҳои ҳунарҳои мардумӣ ва ҳамоишҳои илмӣ баргузор мешаванд. Чунин чорабиниҳо барои муколамаи фарҳангҳо ва тақвияти робитаҳои байни халқҳо замина фароҳам меоранд.

Яке аз хусусиятҳои муҳими Наврӯзи соҳибистиқлолӣ нақши он дар таҳкими ҳамбастагӣ ва ваҳдати ҷомеа мебошад. Дар рӯзҳои таҷлили ин ҷашн мардум ба ҳам наздик мешаванд, ба дидорбинии якдигар мераванд ва муҳити дӯстиву ҳамдигарфаҳмиро тақвият медиҳанд. Наврӯз мардумро ба эҳтироми калонсолон, дастгирии ниёзмандон ва таҳкими муносибатҳои иҷтимоӣ ҳидоят мекунад. Дар фарҳанги мардумӣ анъанаҳои нек чун кумак ба шахсони эҳтиёҷманд, зиёрати пиронсолон ва анҷом додани корҳои хайр аз ҷумлаи суннатҳои муҳими ин ҷашн ба ҳисоб мераванд.

Дар ин бобат Пешвои миллат, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон таъкид медоранд, ки: «Наврӯз ҷашни меҳру муҳаббат, дӯстиву ҳамдигарфаҳмӣ ва ҳамбастагии мардум мебошад, ки метавонад ҷомеаро ба сӯи сулҳ ва созандагӣ раҳнамоӣ намояд».

Ин андешаҳо аҳамияти иҷтимоии Наврӯзро дар таҳкими ҳамдилии мардум ва пойдории ҷомеа нишон медиҳанд.

Ҳамин тавр, Наврӯз имрӯз аз доираи як ҷашни миллӣ фаротар рафта, ба падидаи муҳими фарҳангии ҷаҳонӣ табдил ёфтааст. Он халқҳои гуногуни ҷаҳонро дар атрофи арзишҳои умумии инсонӣ муттаҳид намуда, ба рушди фарҳанги сулҳ ва ҳамдигарфаҳмӣ мусоидат мекунад. Ҳифз ва густариши суннатҳои Наврӯз барои тарбияи эҳтиром ба мероси таърихӣ, таҳкими робитаҳои фарҳангӣ ва рушди арзишҳои инсонпарварӣ аҳамияти калон дорад. Аз ин рӯ, ин ҷашни куҳан метавонад дар оянда низ ҳамчун василаи таҳкими дӯстӣ ва ҳамбастагии мардумони ҷаҳон хизмат намояд.

Дар ин росто, бо истифода аз ин фурсат аҳли илму зиё ва тоҷикони ҷаҳонро бо фарорасии фасли пурфайзи баҳор ва ҷашни бостонии Наврӯз, ки рамзи эҳёи табиат, навсозии зиндагӣ ва густариши арзишҳои неки инсонӣ мебошад, мо аҳли зиё ва намояндагони соҳаи маорифи кишвар тамоми мардуми куҳанбунёду фарҳангпарвари тоҷикро самимона шодбош мегӯем. Бигзор Наврӯзи хуҷаста ба ҳар хонадон файзу баракат, ба дилҳо умеду рӯшноӣ ва ба Ватани азизамон сулҳу суботи пойдор, пешрафту шукуфоӣ оварад. Наврӯз муборак! https://hauteprotocol.fr

 

Сафарзода Сафармад Саид-сардори раёсати назорати давлатии муассисаҳои таҳсилоти ибтидоӣ, миёнаи касбӣ ва таълимӣ калонсолон

Муфассал...

НАВРӮЗ ДАР МЕҲВАРИ СИЁСАТИ ФАРҲАНГПАРВАРОНАИ ПЕШВОИ МИЛЛАТ

НАВРӮЗ ДАР МЕҲВАРИ СИЁСАТИ  

ФАРҲАНГПАРВАРОНАИ ПЕШВОИ МИЛЛАТ

Яке аз бузургтарин ҷашнҳои миллии тоҷикон Наврӯз ба ҳисоб рафта, дорои таърихи беш аз шашҳазорсола мебошад. Ҳеч як анъана ва расму оине чун ҷашни фархундаи Наврӯз азизу арҷманд ва кӯҳантар дар таърихи фарҳанги мардуми мо нест. Наврӯз ифодагари арзишҳои миллӣ ва суннату анъанаҳои қадимаи мо тоҷикон ба ҳисоб рафта, аз замонҳои қадим марҳилаи зиёди пурпечутобро убур карда, то замони мо расидааст.

Чуноне, ки аз номи он бармеояд, Наврӯз «рӯзи нав» маънӣ дошта, дар аввали соли нави хуршедӣ ба истиқболи соли нав барпо мешавад. Аз нигоҳи ҳисоби ситорашиносӣ Наврӯз рӯзест, ки офтоб ба бурҷи ҳамал ворид мешавад ва дар ҳамон дақиқаву сонияе, ки ворид шуд, соли нав фаро мерасад. Наврӯз ҷашни фарорасии баҳори нозанин, зиндашавии табиат ва айёми баробаршавии шабу рӯз дар баҳор мебошад.

Сарчашмҳои таърихӣ агар Наврӯзро бо номи шоҳи пешдодӣ Ҷамшед тавъам донанд ва ин ҷашн дар рӯзгори шоҳаншоҳии ӯ оғоз гардида бошад, пас бо боварӣ гуфта метавонем, ки эҳёи ҷашни Наврӯз дар қарни бисту як ва ҷаҳонӣ шудани он ҳамчун ҷашни Наврӯзи байналмилалӣ бо таваҷҷӯҳ ва ташаббуси Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон тавъам аст ва миллати мо меросбари ҳақиқии ин ҷашн ва дар асл миллати Наврӯз аст.

Чуноне Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон қайд намуданд: «Моҳияту ҳикмат ва табиати ҷашни Наврӯз ҳамчун рамзи бузургдошти инсон, пайки пирӯзии гармӣ бар сардӣ ва нур бар зулмот, оини бедории табиат, эҳёи тамоми мавҷудоти олам дар тӯли ҳазорсолаҳо ба мардуми мо чун омили иттиҳоду сарҷамъӣ хизмат кардааст. Ин ҷашни фархунда ба қалби хурду бузурги ҷомеа умеду орзуи зиндагӣ, хушҳоливу сурур ва руҳияи ҳамзистиву осоиш бахшида, мардумро ба дӯстиву самимият ва муҳаббату садоқати инсонӣ нисбат ба ҳамдигар ҳидоят мекунад. Маҳз ба ҳамин сабаб ин падидаи асили табиӣ ва фарҳангӣ ҳаргиз кӯҳна намегардад ва дар ҳама давру замонҳо ҳамқадаму ҳамқисмати инсоният боқӣ мемонад».

Ҷаҳонишавии ҷашни бостонии Наврӯзи оламафрӯз ва дар сатҳи байналмилалӣ таҷлил намудани он нишонаи аз тарафи халқҳои гуногуни ҷаҳон эътироф гардидани ҳақиқати ҳол мебошад. Асосгузори сулҳу ваҳдат, Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар ин маврид барҳақ фармудаанд: «Имрӯз Наврӯзи аҷдодии мо на танҳо дар кишварҳои ориёӣ, балки дар сарзаминҳое низ ҷашн гирифта мешавад, ки дар замони худ аз сарчашмаи пурбаракат ва ҷовидонаи фарҳанги мо баҳравар шудаанд. Мо ҳоло хушбахтем, ки тамоми мардуми Осиёи Миёна дар рӯзи ин ҷашни фархунда ҳамдигарро ба ибораи тоҷикии «Наврӯз муборак!» табрик мекунанд. Ин нукта бори дигар тасдиқ мекунад, ки миллати мо дар тамоми таърихи худ нақши паҳнкунандаи тамаддунро бозидааст».

Воқеан, Наврӯз аз муборактарин ҷашнҳои миллии мо тоҷикон ва дигар мардумони ҳавзаи Наврӯз аст, ки аз замонҳои қадим то ба имрӯз бо ғояҳои олии башардӯстона дӯстиву ҳамкорӣ, созандагиву ободкорӣ, инсондӯстиву хайрхоҳӣ ва шукргузорӣ аз зебоиву неъматҳои табиат мардумро гирди ҳам меорад.

Наврӯз ҳамчун ҷашни зодрӯзи хуршеди ховарон, ки ҳамеша барои ҳамагон ва дар ҳама ҷо нуру гармӣ мебахшад, сарвати ҷумла фарзандони одам  аст.

Хусусан, дар шароити торафт мураккабу буҳронӣ гардидани вазъи ҷаҳони муосир ҷашни Наврӯз метавонад ҳамчун оини сулҳу оромӣ ва ҳамкориву дӯстӣ барои мардумони олам хизмат намояд. Зеро дунёи имрӯза беш аз ҳар вақти дигар ба суботу оромӣ, рӯзгори бехушунат ва зиндагии осуда ниёз дорад.

Дар ҳақиқат ҳам Наврӯзи оламафрӯз рӯзгори одамиро пайваста поку тоза ва сабзу хуррам нигоҳ медорад. Наврӯз ҳамчун ҷашни эҳёгар, пайвандгари дӯстӣ, бародарӣ, нерӯбахши сулҳу оштӣ ва зудояндаи занги кинаву озурдагӣ шинохта шудааст.

Наврӯз ҷашнест, ки умеди инсонро ба пирӯзии некӣ бар бадӣ, рӯшноӣ бар торикӣ, гармӣ бар сардӣ қавӣ мегардонад ва одам дар ин рӯз асоси тамоми амалҳои хайрро дар миқёси табиату кайҳон тасаввур кардааст.

Дар даврони соҳибистиқлолӣ Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон ба таъриху фарҳанг ва ҷашну маросимҳои мардумӣ диққати ҷиддӣ дода, барои эҳёи арзишҳои миллӣ талош менамояд. Дар замони соҳибистиқлолӣ Наврӯз ба ҳайси ҷашни миллӣ дар сатҳи давлатӣ бошукӯҳу шаҳомати хос таҷлил карда мешавад.

Наврӯз дар Тоҷикистон бо шарофати истиқлол шукӯҳу шаҳомати тоза пайдо кард ва ба яке аз ҷашнҳои бузургу муқаддаси миллии мардуми тоҷик табдил ёфт.

Имсол низ мардуми кишвари азизамон Наврӯзи хуҷастапайро дар фазои озод, дар давлати соҳибихтиёру обод ва дар шароити сулҳу суботи комил таҷлил менамоянд, ки ин неъмати бузург аст ва бояд аз он шукргузор бошем. Ба хотири боз ҳам афзун намудан ва таҳким бахшидани дастовардҳои даврони соҳибистиқлолии кишвар аз ҳар як фарди бонангу номуси кишвар тақозо мегардад, ки бунёдкориву созандагиро сармашқи зиндагии ҳаррӯзаи худ намуда, минбаъд низ бо нерӯи дучанд барои ободониву пешрафти Ватани азизамон саъю талош варзида, ба истиқболи ҷашни 35-солагии Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон туҳфа ва дастовезҳои арзанда омода намоянд.

Наврӯзи Аҷам - Иди воқеан миллӣ ва аҷдодӣ ба хонадони ҳар яки шумо муборак ҳамдиёрони азиз!

 

НАҶМИДДИНЗОДА БАҲОДУР САИД

Корманди Агентии назорат дар соҳаи маориф ва илми

назди Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон

 

Муфассал...